37. (Eng.) The Climate and Us

This time I want to tie in with the theme of ‘climate change’, which is now in the spotlight due to the International Conference on Climate Change in Glasgow, from October 31 to November 14, 2021. However, not before have I struggled so much with bringing together a blog theme and ‘light’ in all its meanings. Yes, you might object, but has the climate has anything to do with a spiritual theme? That’s just how you look at it.

The consequences of the increasing warming of the global atmosphere are so gigantic that every human being living in luxury should take notice. Among other things, to take care of the less fortunate, who in many parts of the world are already affected by the negative consequences of climate change. I won’t elaborate on those facts and stories now, because they are amply covered in newspapers and on television.

When I was working as an environmental correspondent in the 1990s, I was already getting a pretty urgent picture of the climate issue and the calamity that global warming could bring. Now, 25 years later, we are in the midst of the effects of that warming, which has already begun.

When I quit my International Environment Reporter correspondence job in 1999, this firm conviction had taken root in me: if people do not internalize the problems of the environment on earth, it is questionable whether we can halt global warming and other environmental threats in time.

Now that we are more than 20 years down the road, thankfully many people have become aware of environmental issues. Climate change is felt as a pressing threat and all over the world – especially in companies and individuals – the challenge is enthusiastically taken up.
It is important that hopefully, during the conference in Glasgow, a global cooperation between 195 countries will give a boost to real solutions.

Photo Wim RIdder

In my opinion, now is the time to add an extra dimension to that internalization.

For whom are we actually working to stop climate change? For ourselves, our children, our grandchildren, or also for several generations that come after us? How about if we ourselves were part of those ‘generations to come’?

To put it frankly, if we would realize that we have come to this earth for many consecutive lifetimes, and therefore will be confronted with the consequences of current climate change in a future life, wouldn’t the incentives to actually do something about it be much greater?

It may be hard for some to digest when I say that as souls we come back to earth on repeat. So far, for many it has been a bridge too far to think like that.

If you are able to allow that thought to enter your mind, then consider the miraculous developments that are taking place today, for better or for worse. And what that means for you personally and especially for you as a soul. What new insights have these developments given you? What can you take with you to your next life?

When you tap into another ‘layer of being’ in yourself in this way, an attitude of great concern can turn into an attitude of deep compassion. From that compassion you can sympathize with what is happening in Glasgow. For example, by setting an intention every day and spending 10 minutes on it:

My/our intention is that people worldwide be aware of the urgent need to drastically reduce greenhouse gas emissions, and be willing to act accordingly, for their own well-being and safety, and that of others, in the present and future..

37. Het klimaat en wij

Deze keer wil ik aanhaken bij het thema ‘klimaatverandering’, dat door de internationale conferentie over klimaatverandering in Glasgow, van 31 oktober tot 14 november 2021, nu volop in de belangstelling staat. Echter, niet eerder heb ik zo geworsteld met het bij elkaar brengen van een blogthema en ‘licht’ in al zijn betekenissen. Ja, zul je zeggen, maar het klimaat heeft ook niets te maken met een spiritueel thema. Toch is dat maar hoe je het bekijkt.

De consequentie van de toenemende opwarming van de dampkring zijn zó gigantisch dat elke mens die in luxe leeft zich dat zou moeten aantrekken. Onder andere, om zich te ontfermen over de minder bedeelden, die in veel delen van de wereld nu al getroffen worden door de negatieve gevolgen van klimaatverandering. Over die feiten en verhalen weid ik nu niet uit, omdat ze ruimschoots aan bod komen in kranten en op televisie.

Toen ik in de jaren ’90 van de vorige eeuw als milieucorrespondent aan het werk was, kreeg ik al een behoorlijk urgent beeld van de klimaatproblematiek en het onheil dat opwarming van de aarde teweeg zou kunnen brengen. Nu, 25 jaar later, zitten we  volop in de gevolgen van die opwarming, die reeds is ingezet.

Toen ik in 1999 stopte met mijn correspondentschap voor de International Environment Reporter, had zich bij mij deze stellige overtuiging postgevat: zonder verinnerlijking van deze problematiek, is het de vraag of we de opwarming van de atmosfeer en andere bedreigingen van het milieu op tijd tot stilstand kunnen brengen.

Nu we ruim 20 jaar verder zijn, is gelukkig bij velen die verinnerlijking en bewustwording zichtbaar geworden. Klimaatverandering wordt gevoeld als een nijpende dreiging en allerwegen – vooral bij bedrijven en individuen – wordt de uitdaging enthousiast opgepakt. Zaak is dat wereldwijde samenwerking van 195 landen hier tijdens de conferentie in Glasgow een boost aan geeft.

Foto Wim

Mijns inziens is het nu tijd om een extra dimensie te geven aan die verinnerlijking.

Voor wie werken we eigenlijk aan het tegenhouden van klimaatverandering? Voor onszelf, onze kinderen, onze kleinkinderen, of ook voor meerdere generaties na ons? Als we nou zelf eens zouden behoren tot die ‘generaties na ons’?

Het moet maar eens gezegd zijn: als we ons zouden realiseren dat we vele achtereenvolgende levens op aarde komen, en we dus in een toekomstig leven geconfronteerd zullen worden met de gevolgen van de huidige klimaatverandering, zouden dan de prikkels om er daadwerkelijk iets aan te doen niet veel groter zijn?

Het kan voor sommigen moeilijk te verteren wanneer ik zeg dat we als ziel bij herhaling terugkomen op aarde. Want tot nog toe is het voor velen een brug te ver zo te denken.
Als je die gedachte wél kunt toelaten, sta dan eens stil bij de wonderbaarlijke ontwikkelingen die tegenwoordig plaats hebben, ten goede en ten kwade. En wat dat betekent voor jou persoonlijk en vooral voor jou als ziel. Wat hebben die ontwikkelingen jou aan nieuwe inzichten opgeleverd? Wat kun je meenemen naar een volgend leven?

Wanneer je op deze manier een andere ‘laag van zijn’ aanboort bij jezelf, kan een houding van grote bezorgdheid uitmonden in een houding van diepe compassie. Vanuit die compassie kun je meeleven met wat er in Glasgow gebeurt. Bijvoorbeeld door dagelijks een intentie uit te spreken en daar 10 minuten bij stil te staan:

Mijn/onze intentie is dat mensen wereldwijd zich bewust zijn van de noodzaak de uitstoot van broeikasgassen drastisch te verminderen en dat zij bereid zijn daarnaar te handelen, voor hun eigen heil en dat van anderen.

.