31. Astrologisch perspectief I

Stel je voor: de geschiedenis voltrekt zich in grote tijdperken van ruim 2100 jaar. In de huidige tijd voltrekt zich de overgang van het vorige naar het volgende tijdperk. Is dat niet apart om mee te maken? En is het dan een wonder dat de wereld van slag is en dat mensen zich onzeker voelen … ?

De laatste tijd vraag ik mij af of er een samenhang tussen de gebeurtenissen van 2020 te ontdekken valt vanuit de astrologie. Is de heftigheid van de corona-tijd terug te vinden in planetenstanden? En hoe zit het met de opeenvolging van die tijdperken? Voor duiding laat ik mij inspireren door de Amerikaanse astrologe en schrijfster Heather Ensworth.

In een video van eind mei vertelt zij o.a. dat we aan het begin staan van het Aquariustijdperk of Watermantijdperk en dat we nu terecht zijn gekomen in de barensweeën van dat nieuwe tijdperk. De overgang wordt gekenmerkt door alle tumult, onzekerheid, angst, verzet, opstand, geweld, ontkenning en tweespalt die we nu meemaken – collectief, maar vaak ook binnen onszelf. Tegelijkertijd zijn er positieve ontwikkelingen en nieuwe kansen!

Beeld Wim Ridder

Het type tijdperk waar het over gaat duurt volgens astrologen 2160 jaar. Het tijdperk dat nu ten einde loopt, genoemd naar het teken Vissen, startte rondom het begin van onze jaartelling. Onder meer het Christendom is voor deze periode van cruciale betekenis (geweest). Het Vissentijdperk zal ergens in de volgende eeuw pas echt voorbij zijn. Echter, het aanbreken van het Watermantijdperk is nu al voelbaar.

De vaststelling van zo’n periode heeft te maken met het draaien van de aarde om de zon – ofwel met de stand van de zon aan het firmament op 21 maart in een bepaald teken van de dierenriem. De plek verschuift heel langzaam, in ‘teruggaande’ richting, door een bepaald dierenriemteken (nu nog door Vissen), totdat deze uitkomt bij het volgende teken (Waterman). Astrologen weten niet wanneer dat precies het geval zal zijn. Het Vissentijdperk volgde op het Ramtijdperk (omstreeks 2100 v. Chr. –  het jaar nul), dat weer kwam na het Stiertijdperk (omstreeks 4200 v. Chr. – 2100 v. Chr.). Enzovoort.

De schematische tekening hieronder stelt een deel van de dierenriem voor. Naast de verschuiving van het lentepunt in ‘teruggaande richting’, is zichtbaar dat de zon, maan en planeten zich bewegen in ‘heengaande richting’. We zien de langzame planeten Jupiter en Saturnus en de zeer langzame planeet Pluto aan het einde van Steenbok staan. Het zijn vooral de standen van langzame planeten die van invloed zijn op wat er over langere perioden op aarde gebeurt.

We kijken nu naar Jupiter, Saturnus en Pluto. Reeds maanden staan zij alle drie aan het einde van Steenbok en dat blijft voorlopig zo. Pas op 21 december van dit jaar, zullen Jupiter en Saturnus op dezelfde dag (dat is bijzonder!) Waterman ingaan. Pluto zal volgen in november 2024. (Zie ook Blog 22, De tijdgeest.)

Pluto is de planeet van transformatie en van de grote omwentelingen. Door zijn stand in Steenbok maken we deze jaren een heftige periode mee van planetaire transformatie, waarna we waarschijnlijk in 2024, 2025 in rustiger vaarwater komen. Terwijl het Vissentijdpek vooral gekenmerkt wordt door paternalisme, competitie, dualiteit en materialisme, mogen we in het Watermantijdperk andere kwaliteiten verwachten: b.v. gemeenschapszin, rechtvaardigheidsgevoel, idealisme en samenwerking.

De combinatie Pluto – Saturnus geeft, vooral in een teken als Steenbok, volop ruimte aan spanning, ziekte, verdriet en economische malaise, zoals we die hebben meegemaakt door de Covid-19-pandemie. En die epidemie is nog niet voorbij … ! Ondergronds broeit er nog veel meer in de wereld … .
Echter, Jupiter geeft lucht aan deze constellatie. Jupiter geeft aan dat er ook ruimte is voor levensvreugde en bevlogenheid, én dat we onze menselijke bestemming in de gaten moeten blijven houden: spirituele groei.

Voordat het 21 december is, staat er nog veel te gebeuren in de wereld. Houd het hoofd koel en het hart warm, en blijf bij jezelf óf daal nog dieper in jezelf af, om innerlijk de vruchten te plukken van deze bijzondere tijd.

De video van Heather Ensworth vind je op (https://www.risingmoonhealingcenter.com/healing-and-rebirth-guided-by-pluto-jupiter-and-saturn/.
(Wat ik ontdekte: je kunt haar woorden simultaan op het scherm krijgen door op een vierkantje te klikken: het linkse van de drie icoontjes rechts onderaan.)

Het volgende blog gaat uitgebreider in op de werkzaamheid van planeet Pluto.

De tijdgeest (22)

Evenals ik, zullen lezers zich soms afvragen waarom er momenteel toch zoveel reuring is in de wereld. De sfeer is nu heel anders dan tien jaar geleden, toen we de economische crisis meemaakten.

Die onrustige sfeer treffen we niet alleen aan in de samenleving. Zelf voel ik me soms ook aangeslagen of opstandig, meer dan bij mij past. Wat is dat toch? Ik denk: het komt door de tijdgeest, die in de loop van de tijd sterk van karakter kan wisselen.

Sinds ik me in de jaren tachtig verdiepte in de astrologie, kijk ik op zekere momenten of de standen van sterren en planeten iets duidelijk kunnen maken over de tijd waarin ik leef. Toen ik dat onlangs ook weer deed (door efemeriden – tabellen van sterren- en planeetstanden – te raadplegen), was het ‘yes!’: er dringen zich duidelijke invloeden en trends op. Welke?

  • Pluto, de verste en daardoor een zeer langzame planeet, met een scherpe, ontvlambare invloed en verbonden met omwenteling, loopt van 2009 tot 2024/2025, door het aardeteken Steenbok (o.a. van de maatschappelijke structuren).  
  • Uranus, een wat minder verre en langzame planeet, gericht op creatieve, onverwachte vernieuwingen op allerlei terrein, loopt van maart 2011 tot maart 2019 door het vuurteken Ram (‘met kracht naar buiten treden’).
  • Saturnus, een tamelijk langzame planeet, gericht op regels en controle, loopt van december 2017 tot december 2020 door het eigen teken Steenbok.

Deze standen versterken elkaar: polarisatie, identificatie, machtsuitoefening,  hang naar revolutie, horen hier bij. Pluto, Uranus en Saturnus spelen alle drie een rol, nu, in het jaar 2018, maar ook in de jaren hiervoor en nog een poos hierna.

Langzame planeten oefenen langdurig een bepaalde invloed uit. Hoe? Als je ervan uitgaat dat de aarde niet op zich zelf bestaat, maar in verbinding staat met door ons niet te definiëren en te meten energieën in het universum, dan kun je planeten en sterrenbeelden beschouwen als filters waardoor die energieën op aarde arriveren. Dit gebeurt heel subtiel en het is niet concreet waarneembaar.

De standen werken in op de gedachten en de emoties van mensen. De huidige standen werken vooral verhardend, mede omdat de geschetste ontwikkelingen angst en onzekerheid oproepen, die de genoemde tendensen weer versterken.

Foto Wim

Sommige mensen willen echter niet meegaan in deze tendensen. Kunnen zij ‘hulp’ verwachten uit de kosmos? Daarvoor keek ik nogmaals in de efemeriden.

  • Neptunus, een langzame planeet ‘tussen Pluto en Uranus’ en gericht op onthechting, verruiming en verfijning, loopt van 2012 tot 2025 door het (eigen) waterteken Vissen.

Dit geeft soelaas, want dat is een heel bijzondere constellatie! Mensen die zich bewust openstellen voor energieën die via de filter van Neptunus de aarde bereiken, zijn minder vatbaar voor de negatieve krachten en bieden er tegenwicht aan. Ook deze stand valt onder de tijdgeest.

Openlijk werken de harde krachten van Pluto, Uranus en Saturnus. Zij beïnvloeden vooral de mensen die zich identificeren met hun ego. Een gevoel van urgentie dringt zich bij hen op om (scherp) stelling te nemen in heersende kwesties; en dat weer eerder in hun directe omgeving, dan op wereldniveau.

In het verborgene werkt echter de zachte kracht van Neptunus. Mensen die zich hiervoor open stellen, richten zich op waarden die de heersende  tegenstellingen kunnen overbruggen. Daar tevens naar te handelen is hun leerschool. Wanneer zij afstand nemen van polarisering en verharding, komen zij meer in hun persoonlijke kracht te staan.

Bovendien zijn of worden zij gevoelig voor innerlijke verandering, voor transformatie. Door de stand van Neptunus is er volop ruimte voor spirituele groei, die immers wordt bevorderd door ‘onthechting, verruiming en verfijning’.
Verder dragen zij bewust of onbewust bij aan de ‘goede krachten’ op aarde. Gelijkmoedigheid en compassie en daadkracht op het juiste moment, daar gaat het om!

De tijdgeest brengt ook met zich mee dat er mensen en groepen zijn die, vanuit compassie,  in opstand komen tegen evident onrecht. Zij laveren op de energiegolven – zowel van Pluto, Uranus en Saturnus, als van Neptunus — en verdienen onze steun!

Midwinter en spirituele groei (16)

Er wil iets gewekt worden in deze tijd van het jaar. In vroegere jaren dacht ik dat het aan mijzelf lag: dat gevoel van onvrede in december. Ondanks de kerstboodschap kon ik somber worden, van al het gedoe en de focus op bijzaken …

Heb ik in het verleden iets over het hoofd gezien? Is er iets speciaals in dit jaargetijde dat een rol speelt? Worden we misschien getriggerd door iéts in de atmosfeer, dat ons jaarlijks terugbrengt bij de meest basale opdracht die het leven ons stelt, maar waar we vaak te weinig aan toekomen? Die opdracht is, zoals ik het voel, ons bewust te worden van ons ‘ware zijn’ en de volgende stap te zetten op de weg van voortschrijdend bewustzijn.

Zó drukt Neale Donald Walsh het uit in zijn boek (Conversations with God’ (‘Een ongewoon gesprek met God’): jezelf bewust ervaren als een lichaam, een geest (Engels: mind = denken + voelen) én een ziel. Je ziel is ruimer dan je geest is ruimer dan je lichaam.
De stem van God in het boek van Walsh spoort je aan te streven naar ‘the next grandest version of the greatest vision you ever had about yourself’.

In de winter trekken flora en fauna, bomen en struiken zich terug tot diep in de aarde of net daarboven. Zij nodigen je uit méé te voelen met de natuur en ook de diepte op te zoeken. De aloude vragen dienen zich aan: wie ben ik, waar kom ik vandaan, waar ga ik naar toe?

IMG_7496 (2)
Foto Wim

“Was er maar een soort van blauwdruk, die mijn leidraad kan zijn,” hoor ik iemand verzuchten, “want hoe weet ik nou …. ?” Volgens mij kun je op meerdere manieren zicht krijgen op je essentie. Daarmee bezig zijn leidt tot spirituele groei.

Steeds meer samenvallen met wie je werkelijk bent, hoe doe je dat? Allereerst oog hebben voor de behoeften van je lichaam, voor de inzichten van je geest en voor de ruimte van je ziel. Het besef toelaten dat er hulp is, van je beschermengel, je gids of welke (geestelijke) steun je je maar kunt voorstellen: noem het goddelijke leiding, op elk niveau van je zijn.

Een echte blauwdruk vind je, naar mijn mening, in de horoscoop van je geboortemoment. Als je nieuwsgierig bent naar je spirituele wortels, verdiep je dan eens in astrologie. Zelf heb ik veel gehad aan de boeken van Karen Hamaker-Zondag.

Nadat je de midwinter-rust op je hebt laten inwerken, sta je op uit de aarde en neem je een opstapje naar je hogere zelf. Je gunt jezelf vanaf dat hogere punt uit te kijken op je leven. Met een nieuwe blik aanvaard je wat het leven je tot nu toe heeft gebracht. Met mildheid kijk je daarbij naar jezelf en anderen.

Je hogere zelf biedt je nu de inspiratie je te verbinden met wat er komen gaat, op kortere en op langere termijn. Zit je in de lijn van verwerkelijking van al je mogelijkheden of valt er nog een nieuw potentieel aan te boren? Waarop wil je gericht zijn? Waar word je blij van? Waar wil je naar uitreiken? Wanneer voel je je gekoesterd?

Zo begeef je je in het proces van spirituele groei. Die groei, daar gaat het om, altijd weer, steeds verder. Het is een heel verschil of je groeit door strijd, door met vallen en opstaan het hoofd te bieden aan de dingen die je (schijnbaar) overkomen, óf dat je groeit door daar zelfbewust en uit liefde aan te werken. Waar kies jíj voor?

Ere zij God, vrede op Aarde, in de mensen een Welbehagen …

Ik wens je fijne feestdagen en alle goeds voor 2018!