Lynne McTaggart (25)

Hoe om te gaan met polariserende krachten? Die vraag kwam op in blog 22, De tijdgeest. Wie uitblinkt in het geven van een antwoord daarop is Lynne McTaggart. Zowel op spiritueel als praktisch niveau zegt zij: richt je op de essentie van de mens of de groep die tegenover je staat, ga uit van zijn/haar/hun goede wil en je hebt al een wereld gewonnen aan goodwill en groeiend wederzijds begrip. In het klein en in het groot brengt zij dat in praktijk.

Lynne McTaggart, Amerikaanse van geboorte en woonachtig in Londen, is een fenomeen. Bij haar komt een groot deel van de focus en de denkwijzen samen, die voor mij richtinggevend zijn geweest. Bovendien maak ik, dóór haar en vóór haar, sinds kort deel uit van een ‘intentiegroep’ die elkaar wekelijks virtueel ontmoet op het scherm. Tot mijn plezier en inspiratie.

Het doel van die intentiegroep (in dit geval 11 vrouwen uit België, Duitsland en Nederland) is gezamenlijk intenties ‘uit te zenden’. Gefocuste gedachtekracht kan veranderingen ten goede teweeg brengen op het gebied van gezondheid, relaties, levensomstandigheden, arbeidsdoelen en b.v. je levensdoel. Dit is gebleken uit de talrijke intentie-experimenten die McTaggart sinds 2000 heeft ondernomen, wereldwijd via internet en in groepen tijdens seminars.

Meedoen aan een experiment betekende positief gericht zijn op een ander mens of een belangrijk doel als vrede. Van talloze mensen kreeg Lynne MT feedback: die gerichtheid bleek voor de deelnemers zélf ook een plezierige ervaring te zijn met positieve resultaten. Bij sommigen voltrok zich echter een werkelijk wonder … . Aanvankelijk kon Lynne MT dit zelf ook niet begrijpen. Lees haar laatste boek ‘Het intentie-effect : The Power of Eight’ (2017).

Foto Wim

Waar vele spirituele richtingen nog mikken op (de persoonlijke ontwikkeling van) het individu, mikt Lynne MT op de groep. Jezelf ervaren als behorend tot, betrokken bij een groep, roept een energie op die de persoonlijke ontwikkeling van de leden overstijgt. ‘De groep blijkt meer te zijn dan de som van de leden.’ Een aantal van acht tot twaalf werkt optimaal, ontdekte zij.

Aan haar laatste boek gingen drie boeken vooraf: –> ‘Het veld : De zoektocht naar de geheime kracht van het universum’ (2001 Eng., 2004 Ned.), –> ‘Het intentie-experiment : Kunnen je gedachten de wereld veranderen?’ (2007) en –> ‘De verbinding : Word je bewust van het veld waarin je leeft’ (2011). Het zijn stuk voor stuk doorwrochte werken, waarin ze uitvoerig verslag doet van alle contacten met, en bevindingen van, talrijke wetenschappers over de hele wereld op het gebied van bewustzijn, energetische genezing en aanverwante onderwerpen. (Zie ook haar website https://lynnemctaggart.com.)

In wezen zijn deze boeken de verslaglegging van een lange zoektocht die zij al aankondigde aan het begin van het eerste boek, Het veld, over de mogelijke verbindingen tussen wetenschap en spiritualiteit.

Door haar journalistieke expertise en haar wetenschappelijke interesse en inzichten, heeft zij verklaringen kunnen doorgeven voor tot nu toe als ongeloofwaardig beschouwde fenomenen. De intuïtie van velen op het gebied van spiritualiteit, en praktische ervaringen met healing en reading, blijken door wetenschappers bevestigd en bewezen te kunnen worden. Het is fijn als blijkt dat je overtuigingen toch op waarheid berusten …

Het gaat om de verklaring en/of opheldering van fenomenen die doorgaans benoemd worden als ‘zweef’ en als irrelevant voor het gewone leven. Dat het anders ligt, ontdekte Lynne MT: juíst in het dagelijks leven gebeurt ook alles binnen een stramien van onzichtbare krachten. Als je je bewust wordt van die krachten, kun je er invloed op krijgen en er deel van gaan uitmaken. Dat is wat Lynne MT op het oog heeft met haar ‘kracht van acht’-groepen!

De kracht van HARA (23)

In het vorige blog, over De tijdgeest, ging het om het spanningsveld tussen de openlijke, harde krachten en de verborgen, zachte krachten, waarmee we momenteel in de samenleving te maken hebben. Vervolgens dacht ik, hoe ga je daar dan het beste mee om, met die spanning? Hoe reageer je als goedwillend mens óp die tijdgeest? Want zo makkelijk is dat niet: voor je het weet word je meegetrokken in de polarisatie, op welk gebied dan ook.

Hoe houd je afstand, zodat je je niet mee láát trekken, en hoe houd je toch je blik scherp? Hoe voorkom je toe te geven aan egokrachten, waardoor echte levenslust en creativiteit vervolgens ver te zoeken zouden zijn?

Toen ik deze indringende vragen aan mijzelf stelde, kwam het begrip Hara als vanzelf naar boven. Jaren geleden las ik van Karlfried Graf von Dürckheim, ‘HARA : Het dragende midden van de mens’. (Uit het Duits vertaald. Eerste druk 1961. De zevende druk is in 2012 in een nieuwe bewerking verschenen, bij Ankh Hermes. Nu beter leesbaar: de taal is meer toegesneden op de huidige tijd.)

Von Dürckheim beschrijft HARA als een eeuwenoud begrip, dat niettemin tamelijk onbekend is in de westerse wereld. Het begrip is van oorsprong Japans. Het betekent ‘onderbuik’. Wanneer je geworteld bent in je onderbuik, het zwaartegebied van je lichaam, sta je anders in het leven. Voor het specifieke zwaartepunt – zo’n drie centimeter onder de navel en drie centimeter naar binnen – bestaat ook de Chinese term ‘tan tien’. Wanneer je tai chi of chi qong beoefent, leer je daarmee te werken.

Voordat ik iets meer vertel over het (be)oefenen van Hara, eerst een ‘disclaimer’. Ook als ik het van harte aanbeveel, omdat ik de waarde voel van ‘instappen in het Hara-proces’, betekent dat niet dat je als lezer direct dezelfde ervaring zult krijgen. Elk mens kan met Hara bezig zijn, maar altijd als onderdeel van het eigen proces.

De dame Henoetnachtoe, Egypte, omstreeks 1300 v. C.

De grondvoorwaarden om aan het werk te gaan met Hara zijn, volgens Dürckheim, “innerlijke nood, het gericht zijn op de innerlijke weg, een volkomen toewijding en het vermogen om te zwijgen – dit alles overkoepeld door het zich neigen naar het goddelijke … “. Je kunt je ook richten op de kosmos, het universum, tao of de bron.

Als uitgangspunten voor Hara-beoefening noemt hij: “de juiste  houding, de juiste ademhaling en de juiste verhouding van spannen en ontspannen”.

  • Bij de juiste houding zoek je elke keer weer, in stand of zit, lopend of slapend, naar het dynamische evenwicht dat je gaat voelen wanneer je je bewust wordt van je Hara zwaartegebied. Hóe je dat kunt doen, wordt duidelijk beschreven in het boek.
  • Bij de juiste ademhaling gaat het erom  deze zich vanzelf te láten voltrekken, zodat verkrampingen verdwijnen en het middenrif leidend wordt bij een adem die zichzelf stuurt.
  • De juiste verhouding van spanning en ontspanning, laat zich als volgt beschrijven.
  • Enerzijds gebruik je fysieke spanning om – van binnenuit – het gebied van je onderbuik “op en in de aarde neer te laten”. Daarvoor is nodig dat je durft te  vertrouwen op het onbekende en op je onderbewuste.
  • Anderzijds – door het ontspannen en  “loslaten van je schouders” – leer je te vertrouwen op je bovenbewuste. Je gaat je thuis voelen in je hoger zelf en gaat langzamerhand ervaren wat het is “te neigen naar de kosmos”.

Dit heeft als plezierig neveneffect dat je ego zich minder op de voorgrond dringt. HARA geeft je de kracht om koers te houden in deze roerige tijd.

De tijdgeest (22)

Evenals ik, zullen lezers zich soms afvragen waarom er momenteel toch zoveel reuring is in de wereld. De sfeer is nu heel anders dan tien jaar geleden, toen we de economische crisis meemaakten.

Die onrustige sfeer treffen we niet alleen aan in de samenleving. Zelf voel ik me soms ook aangeslagen of opstandig, meer dan bij mij past. Wat is dat toch? Ik denk: het komt door de tijdgeest, die in de loop van de tijd sterk van karakter kan wisselen.

Sinds ik me in de jaren tachtig verdiepte in de astrologie, kijk ik op zekere momenten of de standen van sterren en planeten iets duidelijk kunnen maken over de tijd waarin ik leef. Toen ik dat onlangs ook weer deed (door efemeriden – tabellen van sterren- en planeetstanden – te raadplegen), was het ‘yes!’: er dringen zich duidelijke invloeden en trends op. Welke?

  • Pluto, de verste en daardoor een zeer langzame planeet, met een scherpe, ontvlambare invloed en verbonden met omwenteling, loopt van 2009 tot 2024/2025, door het aardeteken Steenbok (o.a. van de maatschappelijke structuren).  
  • Uranus, een wat minder verre en langzame planeet, gericht op creatieve, onverwachte vernieuwingen op allerlei terrein, loopt van maart 2011 tot maart 2019 door het vuurteken Ram (‘met kracht naar buiten treden’).
  • Saturnus, een tamelijk langzame planeet, gericht op regels en controle, loopt van december 2017 tot december 2020 door het eigen teken Steenbok.

Deze standen versterken elkaar: polarisatie, identificatie, machtsuitoefening,  hang naar revolutie, horen hier bij. Pluto, Uranus en Saturnus spelen alle drie een rol, nu, in het jaar 2018, maar ook in de jaren hiervoor en nog een poos hierna.

Langzame planeten oefenen langdurig een bepaalde invloed uit. Hoe? Als je ervan uitgaat dat de aarde niet op zich zelf bestaat, maar in verbinding staat met door ons niet te definiëren en te meten energieën in het universum, dan kun je planeten en sterrenbeelden beschouwen als filters waardoor die energieën op aarde arriveren. Dit gebeurt heel subtiel en het is niet concreet waarneembaar.

De standen werken in op de gedachten en de emoties van mensen. De huidige standen werken vooral verhardend, mede omdat de geschetste ontwikkelingen angst en onzekerheid oproepen, die de genoemde tendensen weer versterken.

Foto Wim

Sommige mensen willen echter niet meegaan in deze tendensen. Kunnen zij ‘hulp’ verwachten uit de kosmos? Daarvoor keek ik nogmaals in de efemeriden.

  • Neptunus, een langzame planeet ‘tussen Pluto en Uranus’ en gericht op onthechting, verruiming en verfijning, loopt van 2012 tot 2025 door het (eigen) waterteken Vissen.

Dit geeft soelaas, want dat is een heel bijzondere constellatie! Mensen die zich bewust openstellen voor energieën die via de filter van Neptunus de aarde bereiken, zijn minder vatbaar voor de negatieve krachten en bieden er tegenwicht aan. Ook deze stand valt onder de tijdgeest.

Openlijk werken de harde krachten van Pluto, Uranus en Saturnus. Zij beïnvloeden vooral de mensen die zich identificeren met hun ego. Een gevoel van urgentie dringt zich bij hen op om (scherp) stelling te nemen in heersende kwesties; en dat weer eerder in hun directe omgeving, dan op wereldniveau.

In het verborgene werkt echter de zachte kracht van Neptunus. Mensen die zich hiervoor open stellen, richten zich op waarden die de heersende  tegenstellingen kunnen overbruggen. Daar tevens naar te handelen is hun leerschool. Wanneer zij afstand nemen van polarisering en verharding, komen zij meer in hun persoonlijke kracht te staan.

Bovendien zijn of worden zij gevoelig voor innerlijke verandering, voor transformatie. Door de stand van Neptunus is er volop ruimte voor spirituele groei, die immers wordt bevorderd door ‘onthechting, verruiming en verfijning’.
Verder dragen zij bewust of onbewust bij aan de ‘goede krachten’ op aarde. Gelijkmoedigheid en compassie en daadkracht op het juiste moment, daar gaat het om!

De tijdgeest brengt ook met zich mee dat er mensen en groepen zijn die, vanuit compassie,  in opstand komen tegen evident onrecht. Zij laveren op de energiegolven – zowel van Pluto, Uranus en Saturnus, als van Neptunus — en verdienen onze steun!

Intermezzo: compassie (10)

Deze keer een andere inhoud dan het voorgenomen vervolg op ‘De bijna-dood-ervaring’.

We leven in roerige tijden: in de wereld, in Nederland (en andere landen) en op persoonlijk niveau (in ons geval de zorgen om een ziek familielid). De vraag is in hoeverre al die reuring wordt opgeroepen door het astrologische feit dat al maanden de planeet Uranus ‘vierkant’ (= 90°) op de planeet Pluto staat. Uranus en Pluto vertegenwoordigen confrontatie, transitie en transformatie.

Deze samenstand, een zogenaamd ‘strijd-aspect’, vraagt de mensheid als geheel, én de mensen persoonlijk, in het geweer te komen tegen negativiteit en zich bewust te worden van nieuw potentieel voor de aarde dat – goedschiks of kwaadschiks – wil doorbreken. Overigens, na half maart, verloopt deze explosieve relatie tussen Uranus en Pluto … zullen we het merken?

IMG_6313 (1280x960)
Graffiti in Berlijn (foto Wim)

Recent, in januari, is een boekje uitgekomen van Ervin Laszlo, met de titel ‘Beyond Fear and Rage’ (Voorbij angst en woede). Hierin gaat Laszlo, samen met een twintigtal medewerkers en gelijkgezinden de uitdaging van deze tijd aan, door een antwoord te zoeken op de vraag: wat is in essentie nodig om de negatieve machten die zich aandienen het hoofd te bieden?

Ervin Laszlo, van origine een Hongaarse pianist, is een van de grootste, grensverleggende denkers van de vorige eeuw, en nog steeds. Hij is – als oprichter van de Club van Boedapest – enorm betrokken, zowel bij oplossingen voor milieuproblemen, als bij de evolutie van de mens op het vlak van bewustzijn. Sinds het begin van de jaren ‘90 heeft hij zijn perspectieven ontvouwd in een vijftiental boeken. Vele daarvan zijn vertaald in het Nederlands, – soms overigens niet zo makkelijk om te lezen.

Zijn laatste boekje, Beyond Fear and Rage, is meer een manifest (nog niet vertaald). Het is uitgegeven onder druk van de tijdgeest, om in kort bestek te essentie beschrijven van waar het eigenlijk om gaat. Enkele auteurs aan het woord:

Ervin Laszlo: ‘We moeten wegen vinden die het mensen mogelijk maakt te communiceren met de hoogste energieën in het universum om nieuwe niveaus van begrip te bereiken, die zullen resulteren in werkzame oplossingen voor de huidige problemen. De tijd voor zelfgenoegzaamheid is al lang verstreken. Het is tijd voor compassie, gecombineerd met radicaal denken. Het laatste kan niet zonder die compassie, een bewustzijnskracht die aan de wieg stond van het universum.’

Christopher Bache: hoe lang nog zal het op het ego gerichte bewustzijn de norm zijn: dit beperkte bewustzijn dat uitgaat van de scheiding tussen mensen, dat persoonlijke welvaart nastreeft en dat voorbij ziet aan duurzaamheid. Wat is er nodig om de mensheid collectief tot het inzicht te brengen dat er een laag van bewustzijn is waarin we eenheid beleven en van waaruit mensen keuzes maken op grond van compassie?

Gary Zukav: de intentie bij alles wat je doet, daar gaat het om. Een daad kan hetzelfde ogen. Echter, als de intentie liefde is, zijn de consequenties van die daad anders dan als de intentie angst is. Het is een keuze, je handelt óf vanuit liefde óf vanuit angst.

Helemaal nieuw zijn deze inzichten ook weer niet, want dit gedichtje was al de lijfspreuk van mijn moeder en mijn grootmoeder:

Love ever gives, forgives, outlives
And ever stands with open hands
And while it lives, it gives
For this is love’s prerogative
To give and give and give …